اگر فکر میکنید بهترین ماجراجوییهای پیتر پارکر تنها بازی های پرزرو برق اینسامنیاک گیمز خلاصه میشود، سخت در اشتباهاید! در این مقاله، به معرفی ۵ مورد از بهترین بازی های کلاسیک و فراموششده مرد عنکبوتی میپردازیم که شما را شگفتزده میکنند.
محبوبیت مرد عنکبوتی چه در کمیک بوکها، چه در سینما و چه در بازیها برهیچکس پوشیده و پنهان نیست. این ابرقهرمان داستان مارول در طول چهار دهه گذشته همواره پای ثابت دنیای بازیهای ویدیویی بوده و در دهها اثر مختلف خوش درخشیده است. در میان تمام این تجربههای متنوع، بازیهای جهانباز به دلیل حس آزادی و لذت تارزنی میان آسمانخراشها، بیشتر از بقیه سبکها در یادها ماندگار شدند. با این حال، دنیای سرگرمیهای مارول همیشه فراتر از این فرمولهای استاندارد بوده است؛ چرا که هر گیمری معمولا چند بازی خاص از این شخصیت را در گوشه قلبش نگه میدارد که شاید هیچوقت در لیست آثار پرفروش جهان نبوده باشند، اما بهترین و شیرینترین خاطرات دوران بازیاش را ساختهاند.
امروزه وقتی حرف از بهترین عناوین Spider-Man میشود، ناخودآگاه نام بازی کلاسیک سال ۲۰۰۰ یا شاهکارهای اخیر استودیوی اینسامنیاک به ذهن خطور میکند. با این حال، اگر کمی تارها را کنار بزنیم و عمیقتر به تاریخچه بازیهای این ابرقهرمان محبوب نگاه کنیم، به آثاری برمیخوریم که با وجود کیفیت بالا، روایت داستانهای جذاب و گیمپلی سرگرمکننده، زیر سایه نامهای بزرگتر گم شدند و به مرور زمان در غبار تاریخ، برای همیشه از ذهن گیمرها پاک شدهاند. در این مقاله، به معرفی ۵ مورد از بهترین بازی های مرد عنکبوتی میرویم که در دوران خود، تجربه مهیجی از اسپایدر من را برای ما رقم زدهاند و بدون شک ارزش یک شانس دوباره را دارند. در ادامه، همراه رسانه سرگرمی باشید.
۵. بازی Spider-Man (نسخه ۲۰۰۲)
- شرکت ناشر: اکتیویژن
- سازنده: استودیو تریآرک
- پلتفرمها: پلی استیشن ۲، ایکس باکس، گیمکیوب و کامپیوتر
- تاریخ انتشار: فروردین ۱۳۸۱ (آوریل ۲۰۰۲)
- امتیاز متاکریتیک: ۷۹ از ۱۰۰
در دنیای بازیها، وقتی نسخه اول یک آیپی راهی بازار میشود، دنباله آن معمولا با دو سرنوشت متفاوت روبرو است؛ این دنباله یا در تکرار موفقیت نسخه اول شکست میخورد، یا چنان شاهکاری از آب درمیآید که نسخه اول را به دست فراموشی میسپارد. بازی Spider-Man دقیقا قربانی سناریوی دوم شد؛ اثری که به عنوان یک اقتباس آزاد از اولین فیلم سهگانه سم ریمی ساخته شده بود، اما زیر سایه سنگین شاهکاری به نام Spider-Man 2 محو شد.
بازی سال ۲۰۰۲، یادآور دوران کلاسیک و منسوخ طراحی گیم پلی است؛ دورانی که بازیهای مرد عنکبوتی هنوز خطی بودند و سیستم مبارزاتشان کمی خشک و محدود به نظر میرسید. در مقابل، نسخه ۲۰۰۴ با ارائه یک نقشه سندباکس به سبک سری GTA و سیستم تارزنی انقلابیاش، استانداردهای جدیدی را تعریف کرد و هنوز هم توسط بسیاری به عنوان بهترین بازی اسپایدرمن تاریخ ستایش میشود. اگر گیمرهای قدیمی Spider-Man را به یاد بیاورند، احتمالا به این خاطر است که بازی اقتباس جذابی از فیلم بود و اجازه میداد کنترل گرین گابلین و گلایدر معروفش را به دست بگیرید.
داستان این بازی درباره یک انتقام شخصی است؛ جایی که پیتر پارکر، پسر جوانی که تازه به قدرتهای عنکبوتی دست پیدا کرده، برای به دست آوردن پول در یک مسابقه کشتیکج مخفیانه شرکت میکند؛ اما به خاطر غرورش، جلوی یک دزد خیابانی را نگیرد. همین اشتباه کوچک، به قیمت جان عمو بن تمام میشود. پیتر لباس آماتور خود را به تن میکند و با قلبی شکسته و پر از خشم، سراغ قاتل عمو بن میرود. اما این پایان ماجرا نیست. با ورود نورمن آزبورن و تبدیل شدنش به هیولای پرندهای به نام گرین گابلین، نیویورک به یک میدان جنگ تمامعیار تبدیل میشود.
جدا از روایت داستان درگیرکننده، نباید از دیگر نقاط اوج این بازی هم غافل شد. مراحلی مثل پوشیدن لباس کشتیکج توسط پیتر پارکر و تعقیب انتقامجویانه قاتل عمو بن، به شدت هیجانانگیز کارگردانی شده بودند. همچنین، تماشای شرورهایی مثل اسکورپیون، شوکر، والچر و کریون که در فیلمهای توبی مگوایر غایب بودند، تجربه بسیار جالب و بکری را برای طرفداران رقم میزد. در کل، نسخه ۲۰۰۲ بازی اسپایدرمن از آن دسته آثاری است که به ناحق، نادیده گرفته شد.
۴. بازی Spider-Man: Battle For New York
- شرکت ناشر: اکتیویژن
- سازنده: استودیو توروس گیمز
- پلتفرمها: نینتندو دیاس و گیم بوی ادونس
- تاریخ انتشار: آبان ۱۳۸۵ (نوامبر ۲۰۰۶)
- امتیاز متاکریتیک: ۶۸ از ۱۰۰
حتی سرسختترین طرفداران بازی Ultimate Spider-Man، ساخته استودیو تریآرک (Treyarch) نیز ممکن است پیشدرآمد این اثر، یعنی بازی Spider-Man: Battle for New York را از دست داده یا فراموش کرده باشند. این بازی که به صورت انحصاری برای کنسولهای دستی گیم بوی ادونس و نینتندو دیاس عرضه شد، به خاطر حذف کلمه آلتیمیت از عنوان آن، حسابی برای اکتیویژن دردساز شد!
داستان بازی Spider-Man: Battle for New York در یک فضای تاریک، حول محور شخصیت نورمن آزبورن و تلاشهای تراژیک او میچرخد. داستان از جایی آغاز شده که نورمن به فرمول ژنتیکی مرموزی به نام اوز (Oz) دست پیدا میکند و خیلی زود متوجه میشود که این سرم، تنها راه نجات شهر از یک طاعون ویرانگر است. او در تصمیمی سخت و فداکارانه، این سرم را به خود تزریق میکند و به موجودی غولپیکر و آتشین ملقب به گرین گابلین تبدیل میشود تا با قدرت جدیدش به جنگ این عفونت برود.
تجربه این روایت آخرالزمانی و ساختارشکنانه، جذابیت منحصربهفردی به گیم پلی بازی بخشیده بود؛ چرا که درست مانند حضور ونوم وحشی در بازی Ultimate Spider-Man، این بار بازی شما را در نقش گرین گابلین قرار میداد. البته، این یک گابلین کلاسیک نبود، بلکه با نسخه هیولایی دنیای آلتیمیت طرف بودیم که با پرتاب گلولههای آتشین، حس و حال جدیدی خلق کرده بود. در شرایط ایدهآل، این ایدههای تاریک و جسورانه باید به انتشار دنباله رسمی و باشکوه Ultimate Spider-Man ختم میشد، اما در واقعیت تلخی که در آن گرفتاریم، آن پروژه بزرگ لغو شد تا این بازی کوچک کنسولهای دستی، تنها میراث باقیمانده از آن دوران طلایی باشد.
امروزه که دنیای کمیکهای آلتیمیت هم کاملا عوض شده، این بازی و عناوین همدورهاش، یادگارهای باارزشی از گذشته هستند. در واقع، ارزش واقعی بازیهایی از جمله Battle for New York و Shattered Dimensions و Web of Shadows در این است که سازندگان آنها کاری به فیلمهای سینمایی یا دنیای مارول (MCU) نداشتند و داستان بازی را به طور مستقیم از خود کمیکبوکها میساختند. دقیقا همین وفاداری به داستانهای اصلی و ریشهای کمیک است که باعث شده این آثار بعد از این همه سال، هنوز هم تا این حد خاص، دوستداشتنی و جذاب به نظر برسند.
۳. بازی Spider-Man 2: Enter Electro
- شرکت ناشر: اکتیویژن
- سازنده: استودیو وایکریس ویژنز
- پلتفرمها: پلی استیشن ۱
- تاریخ انتشار: مهر ۱۳۸۰ (اکتبر ۲۰۰۱)
- امتیاز متاکریتیک: ۷۴ از ۱۰۰
در حالی که نسخه سال ۲۰۰۲ به طور کامل زیر سایه نسخه سال ۲۰۰۴ محو شد، عکس این قضیه برای Spider-Man 2: Enter Electro اتفاق افتاد. استودیو Vicarious Visions وظیفه دشوار و طاقتفرسای ساخت دنبالهای برای بازی Spider-Man (نسخه ۲۰۰۰)، ساخته استودیو Neversoft، را بر عهده داشت؛ اثری که اولین بازی سهبعدی تاریخ مرد عنکبوتی بود! با این حال، بازی اول استانداردهایی را تعریف کرده بود که عبور از آنها برای هر استودیویی در آن زمان یک کابوس بود و در نهایت، بازی Enter Electro نتوانست آن حس شگفتی و تازگی را تکرار کند.
با این وجود، اگر بیانصافی را کنار بگذاریم، Enter Electro یک دنباله ارزشمند و دوستداشتنی است. داستان بازی درباره انتقام کورکورانه و تلاش برای رسیدن به قدرتی بیپایان است که میتواند کل یک کلانشهر را نابود کند. داستان از جایی آغاز شده که نیویورک بعد از کابوس دکتر اختاپوس هنوز به آرامش نرسیده، اما ناگهان الکترو با نقشهای خطرناک از راه میرسد تا خطوط برق شهر را به سلاحی علیه مردم تبدیل کند. او به دنبال تصاحب یک منبع انرژی کیهانی و باستانی به نام بیو-کوانتوم است که اگر به آن دست پیدا کند، جریان الکتریسیته بدنش او را به یک موجود جاودانه و توقفناپذیر تبدیل خواهد کرد.
همزمان با روایت این داستان جذاب و نوآورانه، بازی اسپایدر من ۲ تا حدودی توانست اتمسفر گیرا و گرافیک پیکسلی نسخه اول را حفظ کند و پای شرورهای نمادین بیشتری مثل الکترو، کلهچکشی (Hammerhead)، سندمن، شوکر (Sandman) و لیزارد (Lizard) را به داستان باز کند. در مجموع، باید گفت که این بازی علیرغم همه ویژگیهای مثبت خود، متاسفانه برای همیشه در لابهلای صفحات تاریخ و زیر سایه بازیهای مدرنتر اسپایدرمن گم شد.
۲. بازی The Amazing Spider-Man
- شرکت ناشر: اکتیویژن
- سازنده: استودیو بینوکس
- پلتفرمها: پلی استیشن ۳، ایکس باکس ۳۶۰، نینتندو Wii U و کامپیوتر
- تاریخ انتشار: تیر ۱۳۹۱ (ژوئن ۲۰۱۲)
- امتیاز متاکریتیک: ۷۱ از ۱۰۰
بازی The Amazing Spider-Man به جای اینکه خط داستانی فیلم را عینا کپی کند، یک مسیر مستقل را پیش گرفت. استودیوی بینوکس قصه را از جایی که فیلم تمام شد ادامه داد و در واقع یک موخره داستانی جذاب خلق کرد که میتوان آن را نسخه ۱.۵ فیلم دانست. آنها ایده بکر ترکیب ژنتیکی انسان و حیوان را برداشتند و به کمک آن، دشمنان کلاسیک اسپایدرمن بهویژه اسکورپیون را به هیولاهایی ترسناک و چندشآور تبدیل کردند.
شیوع ویروس مرگبار و آخرالزمان عنکبوتی داستان این بازی از جایی آغاز میشود که فیلم اول اندرو گارفیلد پایان یافته بود. پس از دستگیری دکتر کانرز (لیزارد)، دانشمندی جاهطلب به نام آلیستر اسمایت در شرکت آزکورپ مخفیانه روی آزمایشهای ژنتیکی بینگونهای کار میکند. اما اوضاع به سرعت به هم میریزد؛ نمونههای آزمایشگاهی فرار میکنند و یک ویروس مرگبار در سراسر نیویورک پخش میشود که مردم را به هیولاهای وحشی تبدیل گرده و جالبتر اینکه حتی گوئن استیسی هم به این ویروس آلوده میشود! در همین حین، پیتر پارکر در وضعیتی بحرانی گیر میافتد! او از یک طرف باید با رباتهای غولپیکر عنکبوتکش اسمایت که شهر را قرنطینه کردهاند بجنگد، و از طرف دیگر ناچار است با دشمن قدیمیاش یعنی لیزارد متحد شود تا پادتن این ویروس را بسازد و جان عشق زندگیاش را نجات دهد.
به لطف این روایت داستان جذاب، بازی فاصله معناداری با دنباله سینمایی فاجعهبار این مجموعه و البته اقتباس ویدیویی ناامیدکننده آن دارد. با این حال، هرچقدر که بازی در داستانگویی میدرخشد، در طراحی نقشه جهانباز لنگ میزند. شهر نیویورک در این عنوان حسابی بیروح و خالی از محتواست، اما مشکل اصلی آنجاست که مکانیکهای جذاب بازی با گشتوگذار در این شهر بزرگ جور درنمیآیند. بهترین مثال، قابلیت Web Rush است؛ سیستمی که زاویه دید را روی چشمهای اسپایدی میآورد تا نقطه فرودتان را با دقت میلیمتری انتخاب کنید. وقتی در فضاهای بسته مشغول مخفیکاری هستید، این ویژگی غوغا میکند و از شما یک شکارچی بیصدا و مرگبار میسازد. اما وای به روزی که بخواهید در آسمان شهر با سرعت و هیجان تار بزنید! اینجاست که ریتم روان پروازتان حسابی روی اعصاب میرود.
وقتی همه چیز را کنار هم میگذاریم، انگار این نقشه بزرگ فقط به این دلیل ساخته شده تا بهانهای برای تاب خوردن آزادانه و درگیری با رباتهای عنکبوتکش در سطح شهر داشته باشید. اما بگذارید خیالتان را راحت کنیم؛ این ایرادات قرار نیست تجربه شما را خراب کنند. مراحل داستانی بازی آنقدر پرهیجان، سینمایی و درگیرکننده کارگردانی شدهاند که خیلی زود سوتوکور بودن شهر را از یاد میبرید و با خیال راحت، غرق این ماجراجویی شگفتانگیز میشوید.
۱. بازی Spider-Man: Edge Of Time
- شرکت ناشر: اکتیویژن
- سازنده: استودیو بینوکس
- پلتفرمها: پلی استیشن ۳، ایکس باکس ۳۶۰، نینتندو Wii، نینتندو 3DS و DS
- تاریخ انتشار: مهر ۱۳۹۰ (اکتبر ۲۰۱۱)
- امتیاز متاکریتیک: ۶۲ از ۱۰۰
اگر در جمع گیمرها حرف از بازیهای نسل هفتمی اسپایدرمن شود، همه از برادر بزرگتر این بازی یعنی Shattered Dimensions یاد میکنند و Edge of Time به دست فراموشی سپرده میشود. روی کاغذ، دلیل این موضوع روشن است؛ بازی قبلی با ارائه چهار مرد عنکبوتی از دنیاهای مختلف و تنوع بینظیر مراحلش، پکیج کاملتری به نظر میرسید. اما اگر بحث بر سر بهترین و قویترین روایت داستانی در کل تاریخ بازیهای مرد عنکبوتی باشد، Edge of Time با اختلاف پادشاهی میکند!
تصور کنید در همان دقایق ابتدایی داستان، پیتر پارکر، قهرمان همیشگی ما، درست جلوی چشمانتان کشته شود! قصه این شاهکار علمیتخیلی با چنین شوک ویرانگری آغاز میشود؛ جایی که یک دانشمند تشنه قدرت از سال ۲۰۹۹ به گذشته سفر میکند تا با تاسیس زودهنگام امپراتوری فاسد آلکماکس، تاریخ را به نفع خودش بازنویسی کند. اما این دستکاری بیرحمانه، تار و پود زمان را به هم میریزد و یک دنیای موازی و تاریک خلق میکند که در آن، مرگ پیتر پارکر به دست هیولایی به نام آنتیونوم به یک سرنوشت حتمی تبدیل شده است.
درست در لحظهای که همهچیز از دسترفته به نظر میرسد، میگل اوهارا (مرد عنکبوتی ۲۰۹۹) از دل آینده و از طریق یک شکاف زمانی، موفق میشود با پیتر در زمان حال ارتباط برقرار کند. از این نقطه به بعد، شما وارد یک همکاری خارقالعاده میشوید؛ دو اسپایدرمن از دو عصر متفاوت که باید دوشادوش هم برای ترمیم خطوط زمانی بجنگند. البته، این دستکاریهای زمانی پیامدهای هولناکی به همراه دارد. یکی از برگ برندههای اصلی بازی در همین نقطه رو میشود؛ خلق یک ابرشرور جدید به نام آتروسیتی (Atrocity) که معجونی وحشتناک از ادغام آنتیونوم، دکتر اختاپوس و واکر اسلون است! این ترکیب بالاخره توانست شروری را به دنیای بازیها معرفی کند که تنه به تنه باسفایت استرسزا و کابوسوار Monster-Ock در بازی کلاسیک سال ۲۰۰۰ بزند. از سوی دیگر، صداپیشگی بینقص جاش کیتون و کریستوفر دنیل بارنز در نقشهای مرد عنکبوتی شگفتانگیز و ۲۰۹۹، کلاس درسی برای صداپیشگی در ویدیوگیم است. در مجموع، در حق بازی Edge of Time به طرز ناجوانمردانهای کملطفی شده و طرفدارانی که آن را فراموش کردهاند، بیشک یکی از شاهکارهای روایی دنیای مارول را از دست دادهاند.
در پایان این مقاله، دیدگاه شما در رابطه با بهترین بازی های فراموششده و کلاسیک مرد عنکبوتی چیست؟ شما جای کدام بازی شگفتانگیز دیگر را در این فهرست خالی میبینید؟ به نظر شما، چرا برخی از بازیهای امروزی با وجود گرافیک خیرهکننده، گاهی نمیتوانند آن اصالت کمیکبوکی قدیمی را تکرار کنند؟ فراموش نکنید که نظرات و خاطرات شخصی خود را با ما و دیگر کاربران رسانه سرگرمی به اشتراک بگذارید.
